Nacht van Pijnacker 30km

9 op 10 mei 2008

 

Een herinneringstocht van Arjo Eijgelsheim

 

Tijdens één van de wandeltochten had ik Marco de Witte gevraagd of hij zin had om een nachttocht te doen. Dat leek hem wel wat. Zelf had ik er al een paar gelopen, maar voor Marco zou het de eerste keer zijn.

Besloten werd dat het de “Nacht van Pijnacker” zou worden. Een tocht van 30km, van vrijdag 9 op zaterdag 10 mei. Voor mij was het een lange tijd geleden dat ik een tocht had gelopen langer dan 15km, dus wilden we nog wel een trainingstochtje lopen. Op vrijdag 2 mei hebben we dan ook de 25km van de Propagandatocht gedaan. Een tocht die ik wel vanwege het uitzetten gefietst had, maar niet zelf gelopen had. Deze 25km was tevens een test vanwege de wandelsnelheid. Ik had normaal gesproken een hogere snelheid dan Marco, maar dit bleek geen probleem. We pasten ons beiden aan.

Op 4 mei hebben we ook nog even met de vereniging in Loenen a.d. Vecht gewandeld, waarna het de dagen aftellen was. Op donderdagavond werd ik gebeld door André Verhoogt, een ander lid van wsv De Kennemer Jagers, of er nog een plekje vrij was in de auto, want hij wilde ook de Nacht van Pijnacker wandelen.

 

Dus zo vertrokken we met z’n drieën op vrijdagavond 9 mei om ca 22.30 uur richting Pijnacker. De start zou om 24.00 uur exact zijn. Rond 23.15 uur kwamen we bij het startpunt aan, dus hadden we tijd genoeg om in te schrijven en om een bakkie koffie te nuttigen.

Inderdaad was de start om 24.00 uur precies. Bij de uitgang kregen de ruim 100 ingeschreven deelnemers de route mee en kon het feest beginnen. Voordat we de straat uit waren, waren de eersten al bijna uit het zicht. Het begin van de route liep langs de paar kroegen van Pijnacker waar de wandelaars natuurlijk enige op- en aanmerkingen naar hun hoofd geslingerd kregen. De tocht zette zich voort richting Nootdorp.

 

                                                           

     Arjo en André over één van die lange wegen.

Onderweg werden we ingehaald door een late starter die een vrij hoge snelheid had. Gezien de vrolijke bui van ons drieën paste ik mij aan de snelheid van de man aan. Dit vond de nogal serieuze wandelaar niet echt leuk en bood mij aan om met hem mee te lopen (“als ik dat kon”). Nou, zo’n uitdaging ga ik niet uit de weg. Na een stuk samen met zo’n 8,5 km/u te hebben gelopen, werd de man nog kwader, dus bleef ik maar wachten op de andere twee, waar het wel gezellig was.

Via een aantal lange wegen in het buitengebied rondom Pijnacker liepen we naar Nootdorp. Gelukkig was het redelijk donker, zodat je niet kon zien hoe lang de wegen waren (maar die ene weg in Abbekerk was er nog kort bij).

 

 

 

 

  De eerste rustpunt in Nootdorp op 10km.

 

 

 

 

Na de rust in Nootdorp terug naar Pijnacker, zodat de eerste lus erop zat. De tweede lus bracht ons naar Delft, wat bij mij persoonlijk enige herinneringen van mijn jeugd naar boven bracht. Na eerst nog verkeerd te zijn gelopen, omdat we als drie mannen twee goeduitziende dames volgden, die de pijltjes niet goed gezien hadden, liepen we via Pijnacker door het recreactiegebied ’T Delftse Hout naar Delft. In dit gebied werden we verwelkomd door het gekwaak van de vele kikkers die ons hoorden en verwelkomden.

Ik was blij met m’n petje, want in de klep zaten zes LED-lampjes. Een lichtpuntje dus in de duisternis van ’T Delftse Hout (mijn dank aan buurman Roel van wie ik dat petje heb gehad.) Ook Marco had een lampje aan z’n petje (een los lampje die hij zelf had gekocht. Ach ja, verschil moet er zijn.)

Nadat we het recreatiegebied verlieten en Delft binnen liepen, kwamen de eerste herkenningspunten uit mijn jeugd. Zo liepen we langs het buitenzwembad “Aan het Korft” en de kinderboerderij “De Schaapskooi”. Via het gemaaltje waar ik als 10-jarige overheen fietste, liepen we naar de Bomenwijk waar mijn oom en tante vroeger woonde. In de Bomenwijk hadden we onze tweede rust, in de kantine van w.s.v. De Bomenwijk bij het speeltuintje. Dit was ook voor Marco een herkenbaar punt, omdat we hier vorig jaar een wandeltocht met de vereniging hebben gelopen; de zgn Bomenwijktocht.

 

 

   Speeltuin de Bomenwijk; onze tweede rust op 20km

 

 

 

Na een half uurtje gerust te hebben, gingen we op weg voor de laatste 10km. De route liep langs de plek waar vroeger mijn lagere school heeft gestaan, maar wat nu een busstation is geworden. Zo liepen we Delft weer uit. Herinneringen aan vroeger werden weer herinneringen.

Via Delfgauw kwamen we weer in Pijnacker en om even over half zes kwamen we bij de finish. Met in totaal iets meer als een uur aan rust onderweg hadden we de 30km in ongeveer 4,5 uur gelopen.

Het was een echte nachttocht. Rust en donker. Niet stil, want we klepten aan één stuk door. De organisatie was grandioos. Broodjes, fruit en drinken was er gratis en voldoende onderweg.

Na een ritje van drie kwartier waren we weer even voor 07.00 uur ’s ochtends terug in IJmuiden en gingen we ieder onze eigen weg, maar …….. het was voor herhaling vatbaar.